‘Filosofische wandeling: verhelderend’

In november 2013 bogen huisartsen en medisch specialisten van Zorggroep Almere zich over de toekomst van hun samenwerking tijdens de zogeheten Compagnonsdagen. Wij verzorgden een van de programma-onderdelen: een filosofische wandeling. Huisarts Kees van Vliet liep mee en deelt zijn ervaringen.

HuisartsKeesVanVliet“Ik vond het een positieve, maar ook wel spannende ervaring. De methode was dat we af en toe stilstaand plenair van gedachten wisselden, om daarna met een reflectie-opdracht alleen of in tweetallen naar de volgende halteplaats te wandelen. Er was best wat tijd nodig om te bepalen welke vraag we wilden onderzoeken.

Wat is goede zorg?
ZorggroepDat werd: Wat is goede zorg? Op weg naar de tweede halteplaats was het onze opdracht op zoek te gaan naar een persoonlijk voorbeeld dat aan deze vraag was gerelateerd. Al wandelend ondervond ik wat iedereen wel weet: beweging maakt een gesprek losser en rijker dan wanneer je aan tafel zit. Op de tweede halteplaats vertelde ik in de kring hoe ik onlangs mijn persoonlijke welzijn had beschermd door een collega te verzoeken mij waar te nemen in een nogal uitzonderlijke euthanasie-gerelateerde situatie die ik ervoer als zeer belastend. Mijn verhaal ontmoette veel, zij het niet steeds volmondig uitgesproken instemming. Maar tot mijn ontsteltenis was er een andere deelnemer die mij hard aanviel: hij stelde dat een cliënt nooit iets mag merken van de grenzen van de arts en dat ik meer wilskracht en inzet had moeten tonen.

Grenzen
Ik vind dat ik alleen goede zorg kan leveren als ik optimaal functioneer. In mijn 25 jaar als huisarts heb ik geleerd waar mijn persoonlijke grenzen liggen, wanneer ik ze in acht heb te nemen en hoe ik dat kan organiseren. Dat zijn in mijn optiek drie cruciale voorwaarden voor goede zorg. Als je weet dat 25% van de medisch studenten kampt met symptomen van een burnout en dat hetzelfde geldt voor maar liefst 70% van alle huisartsen op enig moment in hun loopbaan, dan ligt hier een enorme kans voor betere zorg.

Reis
Het gesprek ging verder. Er waren meer voorbeelden, die we stuk voor stuk verhelderden door elkaar te ondervragen. We begonnen aan de etappe naar de laatste halteplaats met de opdracht om te bepalen wat jij persoonlijk zou  denken, voelen en doen in een van de gegeven voorbeeldsituaties en waarom dat zo zou zijn. Op basis van deze opdracht zouden we zoeken naar datgene wat goede zorg tot goede zorg maakt. Onderweg  raakte ik echter in een dermate geïnspireerd gesprek dat  ik samen met een collega de plenaire afsluiting miste.

Video en fietsers
We hadden af en toe even last van afleiding door videoworkshopdeelnemers en door fietsers, omdat we op een daarvoor ongeschikt fietspad gingen filosoferen. Dat neemt niet weg dat we tijdens deze wandeling meer zicht hebben gekregen op de vraag hoe je goede zorg in je eigen praktijk gestalte geeft. Hoewel we met regelmaat goede collegiale gesprekken voeren, lukte het in dit filosofische gesprek meer afstand te nemen, out of the box te denken en op een persoonlijke manier tot concrete nieuwe inzichten te komen. Verhelderend en inspirerend.”